سرکار خانم ابتکار

معاون رئیس جمهور و ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست

احتراما به استحضار میرساند استان بوشهر به شیوه ای خارج از کنترل قربانی توسعه نا متوازن  صنعت در کشور شده است،و عدم توجه به ظرفیت های جغرافیایی و اکو لوژیکی این استان در امر توسعه صنعتی سبب شده که محیط زیست و منابع طبیعی آن سپر بلای توسعه صنعت گردد.

جنوب استان (بندر کنگان و عسلویه ) سالیان متمادی است که عرصه فعالیتهای پتروشیمی و نفت و گاز شده و نفت های محیط زیست و اکوسیستم این دو بندر را که از بکرترین و زیبا ترین سواحل جنوب کشور بودند به شماره انداخته است.

شمال استان نیز عرصه فعالیت شرکتهای نفتی و ساحل دریا را قلمرو اختصاصی خود کرده است.

این در حالی است که فعالیت ، این شرکتها در شمال و جنوب استان بوشهر هیچ گونه خیر و برکتی برای مردم و ساکنان این مناطق نداشته بلکه باری مضاعف بر دوش اهالی و محیط زیست آن وارد می سازد.

انواع مشکلات تنفس و زیست بومی و بیماریهای پوستی ، در میان ساکنین و برخی دیگر از بیماریها به ویژه در میان آبزیان دریایی که بخشی از چرخه غذایی ساکنان این مناطق و بسا دیگر شهرهای کشور نیز می باشد ، ارمغان فعالیت و توسعه این شرکتها برای مردم ساحل نشین این استان می باشد.

زیاده خواهی شرکتهای نفت و گاز نمی تواند بهینه ای بکر و دست نخورده در این دیار شاهد باشد و چشم طمع بر آن نورزد.

اکنون که شمال و جنوب استان در انحصار این شرکتها قرار گرفته مرکز استان نیز تحت عنوان پروژه پارس شمالی ،  انحصار طلبی ها گردیده و اندی دیگر کلوتهای مند و کوه های نمک جاشک  (این آثار طبیعی منحصر به فرد ) می رود تا در میان حصارها و قفس های آهنین میدانهای گازی از دسترس طبیعت گردان و حامیان محیط زیست خارج گردد.

با وجود همه این ظلم های که بر طبیعت استان بوشهر رفته است، در اقدامی تازه شرکتهای نفت و گاز،چشم بر زمین های سرسبز دشتستان و نگین سبز آن یعنی شهرهای آب پخش و سعدآباد (مراکز تولید خرما در استان بوشهر ) و باغات و نخلستان های کهن آن دیار را نشانه رفته و سودای ویرانی دیگری در  دارند،پروژه ای با نام در پتروشیمی دشتستان.

بدیهی است احداث هر نوع واحد صنعتی بویژه صنایع پتروشیمی وابسته به سوخت های فسیلی نیاز مطالعه دقیق و اقدامات کارشناسانه ای در خصوص مکان یابی و محل احداث آن دارد مطالعاتی که ملاحظاتی هم چون شرایط منابع آبی و عوارض خاک و زمین، کارکردهای زیست محیطی و اقتصادی و هم گرایی اکولوژیکی و محیطی ،اثرات فضائی در توسعه صنعتی ، نوع اشغال منطقه ،توان اکولوژیک آن ناحیه و ظرفیت منابع حیاتی آنرا در نظر گیرد.

در ادامه شرح برخی از این موارد می پردازیم:

  • ارزیابی جغرافیائی و توان اکولوژیکی منطقه مورد نظر:موقعیت شهر آبپخش بعنوان مکان مورد نظر در احداث واحد پتروشیمی با توجه به سطح پایین منابع آبی و تهی بودن آبخوان ،اقلیم خشک و کمبود منابع آبهای سطحی ،محل عبور هرز آبها ،نقطه همگرا و ثقل دو شهر سعد آباد و آبپخش،وجود اراضی زراعی روستاها ی بومی میان دشت و مشفق آباد و غیره… از جمله مواردی است که باید در مطالعه دقیق و ارزیابی کارشناسی مکان یابی در نظر گرفته شود.

هم چنین بر اساس برنامه  سرزمین استان بوشهر ،شهرستان دشتستان بویژه شهر آبپخش ،در این اقلیم خاص نقطه تکیه گاه کشاورزی این منطقه می باشد.

استقرار  صنایع پتروشیمی در دل زمین های کشاورزی ،زراعی و باغداری بخشهای سعد آباد و آبپخش می تواند خساراتی جبران ناپذیر بر پیکره کشاورزان وارد نماید.

2-تامین خوراک و مواد اولیه این واحد پتروشیمی که از طریق حمل ونقل جاده ای مطرح شده نیز یکی از تهدیدات . مشغله های فکری حامیان محیط زیست و ساکنین منطقه می باشد.

3-نحوه انتقال محصول تا ساحل : با توجه به تولیدات و محصولات نمایی این واحد صنعتی و انتقال برای معرف نیز دیگر دغدغه فکری و نگرانی اهلی منطقه می باشد.

4-پسابها و پسماندها : نکته دیگر اینکه پسابهای صنعتی و فاضلاب انسانی این واحد پتروشیمی به چه شیوه ای تخلیه و به چه شکلی دفع خواهد گردید با توجه به اینکه حتی پساب های کشاورزی ، تعادل زیستی رودخاه های موچود منطقه را برهم زده است آیا پسابهای صنعتی و انسانی قرار است آسیبی مضاعف را بر زیست بوم منطقه وارد نماید ؟!

آب مورد نیاز مصرف صنعتی و انسانی این واحد پتروشیمی چگونه تامین خواهد شد ؟

با توجه به اینکه نخلستان های روستاهای زیراء و شبانکاره که در نزدیکی سد رییس علی دلواری قرار دارند از عمق 130 متری زمین آب مورد نیاز خود را بیرون می کشند چگونه آب مورد نیاز مصارف صنعتی و انسانی این واحد پتروشیمی تامین خواهد گردید.

5-کارکردهای پوششی گیاهی :

نخلستان های این مناطق کارکرد حفاظ پوششی در مقابل ریزگردها و گردها و گردو خاک را برای روستاها برعهده دارند ، به طبع  با از میان رفتن بخش وسیعی از نخلستان های این منطقه باید در انتظار عارضه جدیدی چون هجوم ریز گردهها و گرد وخاک در این مناطق باشیم و این نیز بر دیگر مشکلات احداث پتروشیمی در این منطقه باید افزود.

6-آلودگی های ناشی از فعالیت فلرها :

فعالیت شبانه روزی فلرهای این واحد باعث ریزشی بارانهای اسیدی ، نزول کیفیت خاک و در نهایت محصولات کشاورزی این منطقه خواهد شد.

7-عوارض انسانی احداث پتروشیمی : آسیب های اجتماعی ، همچون بیکاری رو به نزارید بر اثر از میان رفتن نخلستان ها ، مهاجرتهای اجباری ، حاشیه نشینی شهری ، افزایش آمار فقر وبزه (یعنی همان چیزی که اکنون حاصل توشعه صنعت در شهر عسلویه می باشد.)

از جمله عوارض انسانی احداث پتروشیمی در این منطقه خواهد بود.

و این موارد جدای از عدم سودمندی این واحد صنعتی در اشتغال و رفع مشکلات معیشتی مردم این مناطق می باشد.

لذا نیاز است بر اساس حساسیت دولت تدبیر و امید و شخص ریاست جمهور بویژه نگاه زیست محیطی ایشان در دولت و اشراف شخصی جنابعالی بر موضوعات مطرح شده ، این مسئله با محوریت کارشناسان محیط زیست و مشارکت جوامع محلی و شوراهای اسلامی شهرهای آبپخش و سعد آباد پیگیری سعی و خطا بسوی آینده ای پایدار با اقداماتی خردمندانه صورت پذیرد.

                

                                                               رضا پرتوی سنگی

                                          دبیرشبکه زیست محیطی و منابع طبیعی استان بوشهر

گذاشتن یک دیدگاه

تمامی حقوق برای انجمن حیات سبز لیان، محفوظ می باشند.

رفتن به نوارابزار